مبدل
های
کاتالیتیکی
میلیون
ها
خودرو
در
سرتاسر
جهان
در
حال
تردد
می
باشند
که
هر
کدام
به
عنوا
ن
یک
منبع
آلودگی
بشمار
می
روند
.این
مورد
،
خصوصاَ
در
شهرهای
بزرگتر
به
عنوان
مسئله
بزرگی
و
بصورت
لاینحل
از
زمان
های
قدیم
مورد
بحث
بوده
است
.جهت
حل
این
مشکل
،
قوانینی
به
مرحله
اجرا
در
آمده
است
که
مقادیر
آلاینده
خروجی
از
سیستم
اگزوز
خودروها
را
تحت
کنترل
در
آورده
و
محدود
کرده
است
.
به
همین
منظور
،کارخانجات
خودروسازی
،
سیستم
های
پالایش
کننده
ای
را
جهت
کنترل
مقادیر
آلاینده
خروجی
از
سیستم
های
موتور
و
سوخت
رسانی
تهیه
و
مورد
بهره
برداری
قرار
داده
اند .
در
سال 1970
،
دولت
آمریکا
پس
از
آنکه
گزارش
آژانس
کنترل
آلودگی
هوای
کالیفرنیا
را
بررسی
کرد
، اصلاحیه
هوای
تمیز را
از
تصویب
گذراند و
بدین
ترتیب
تولید
کننده
های
آمریکایی
به
شدت
دست
به
کار
شده
و
مطابق
قوانین
ضدآلودگی
وضع
شده
،
کمبودهای
خود
را
برطرف
کردند .
در
سال 1975
قوانینی
مصوب
گردیدکه
اکثریت
کمپانی
های
خودرو
سازی
،
مجبور
به
استفاده
از
سیستم
مبدل
کاتالیتیکی
در
خودروها
شدند .
به
طور
خلاصه
طرز
کار
این
سیستم
بدین
صورت
بود
که
با
انجام
واکنش
های
شیمیایی
گازهای
سمی
را
به
دی
اکسید
کربن
و
بخارآب
تبدیل
می
کرد .نصب
مبدل
کاتالیتیکی
از
همین
سال
در
سراسر
آمریکا
اجباری
گردید
و
در
اروپا
نیز
از
سال 1993
مورد
بهره
برداری
قرار
گرفت
.
در
این
مقوله
در
خصوص
انواع
آلاینده
های
تولید
شده
توسط
موتور
خودروها
و
هم
چنین
نحوه
عملکرد
مبدل
های
کاتالیتیکی
در
خصوص
کم
کردن
مقادیر
این
آلاینده
ها
صحبت
خواهد
شد

آلاینده
های
خروجی
توسط
موتور
جهت
کاهش
مقادیر
آلایند
ه
های
خروجی،
موتور
خودروهای
مدرن
امروزی
،
مقدار
سوخت
مورد
نیاز
جهت
سوخته
شدن
در
سیلندر
را
کنترل
می
کنند
. این
موتورها
،
نسبت
هوا
به
سوخت
را
در
حدود
مقدار
استوکیومتریک 7/14 به 1 ثابت
نگهداشته
که
این
نسبت
،
مقدار ایده
آل
مقدار
هوای
مورد
نیاز
جهت
سوخته
شدن
مقدار
متناسب
سوخت
می
باشد . از
نظر
تئوری
،
این
نسبت
برابر
سوخته
شدن
یک
واحد
سوخت
در
ازاء
مصرف 7/14 واحد
اکسیژن
می
باشد نسبت
مخلوط
،
در
عمل
و
بستگی
به
شرایط
رانندگی
،
اندکی
متفاوت
می
باشد .
گاهی
اوقات
نسبت
مخلوط
را
فقیر می
نامند
که
نشانگر
مقدار
کم
سوخت
(
نسبت
هوا
به
سوخت
بزرگتر
از7/14 ) و در
مواردی
نسبت
مخلوط
را
غنی می
نامند
که
نشانگر
مقدار
زیاد
سوخت
(نسبت
هوا
به
سوخت
کوچکتر
از7/14 ) می
باشد .
اساس
کار
و
(
نحوه
عملکرد
)
مبدل
های
کاتالیتیکی
در
کاهش
آلاینده
ها
اکثر
خودروهای
مدرن
امروزی
،
مجهز
به
مبدل
های
کاتالیتیکی
سه
راهه
( Three – Way
Catalytic Converter )
می
باشند .
مفهوم
سه
راهه
،
اشاره
به
سه
آلاینده
اساسی
تولید
شده
توسط
موتور
خودروها
دارد
که
توسط
این
مبدل
ها
مورد، ( CO )
پالایش
قرار
می
گیرند
(
مونوکسید
کربن
اکسیدهای
نیتروژن
،
( VOCs )
هیدروکربن
ها
. ( ( NOX )
مبدل
کاتالیتیکی
از
دو
نوع
کاتالیست
جهت
پالایش
آلاینده
ها
استفاده
می
کند :
کاتالیست
کاهش
دهنده
آلودگی
( Reduction Catalyst ) کاتالیست
اکسید کننده
(
Oxidazation Catalyst ) هر
دو
نوع
از کاتالیست
ها
،
از
یک
ساختمان
سرامیکی
با
پوشش
فلزی
که
معمولاً
از
پلاتین
،
رودیوم
و
پالادیوم
می
باشند
،
تشکیل
شده
است
.
در
مدل
های
جدید
کاتالیست
،
از
ساختمانی
از
کاتالیست
ها
استفاده
می
گردد
که
بیشترین
سطح
تماس
را
با
جریان
گازهای
خروجی
از
اگزوز
داشته
باشد
(
زیرا
فلزات
فوق
الذکر
بسیار
گران
قیمت
می
باشند .
)

دو
نوع
ساختمان
مختلف
در
ساخت
کاتالیست
وجود
دارد:
-
ساختمان
لانه
زنبوری
-
ساختمان
دانه
های
سرامیکی
اکثر
کاتالیست
خودروهای
مدرن
امروزی
از
ساختمان
لانه
زنبوری
در
کاتالیست
استفاده
می
کنند .
کاتالیست
کاهش
دهنده
آلودگی
عملکرد
کاتالیست
کاهش
دهنده
،
اولین
مرحله
پالایش
توسط
مبدل
های
کاتالیتیکی
می
باشد
.
این
نوع
کاتالیست
با
استفاده
از
پلاتین
و
رودیوم
،
مقادیر اکسیدهای
نیتروژن
( NOX )
را
کاهش
می
دهد
هنگامی
که
مولکول
های
( NO )یا
(NO2)
به کاتالیست
برخورد
می
کنند
،
نیتروژن
خود
را
از
دست
می
دهند
(
نیتروژن
موجود
جذب
کاتالیست می
شود
)
و
اکسیژن
باقیمانده
به
شکل (O2)
از
کاتالیست
خارج
می
شود .
نیتروژن
جذب
شده
توسط
کاتالیست
با
سایر
مولکول
های
نیتروژن
موجود
در کاتالیست
ترکیب
شده
و
به
شکل
مولکول
N2
در
می
آید
کاتالیست
اکسید
کننده
عملکرد
کاتالیست
اکسید
کننده
،
دومین
مرحله
از
پالایش
توسط
مبدل
های
کاتالیتیکی
می
باشد .
این
نوع
کاتالیست
مقادیر
هیدروکربن
های
نسوخته
و
مونو
کسید
کربن
را
با
سوزاندن
(
اکسید
کردن
)
آنها
توسط
عبور
دادن
آنها
از
صفحات
کاتالیست
پلاتین
و
پالادیوم
،
کاهش می
دهد .
این
نوع
کاتالیست
مولکول
های
CO
هیدروکربن
ها
را
با
اکسیژن
باقیماند
ه
در
گازهای
خروجی ترکیب
می
کند.

کاتالیست با ساختمان لانه زنبوری

کاتالیست با دانه های سرامیکی
سیستم
کنترل
سومین
مرحله
از
پالایش
آلاینده
ها
،
کنترل
جریان
گازهای
خروجی
جهت
کنترل
سیستم
پاشش
سوخت
می
باشد
.
یک
سنسور
اکسیژن
در
قسمت
بالای
مبدل
کاتالیتیکی
قرار
دارد
که
موقعیت
مبدل
کاتالیتیکی
نسبت
به
موتور
می
باشد
.
این
سنسور
اطلاعات
اکسیژن
موجود
در
گازهای
خروجی را
به
واحد
کنترل
الکترونیکی
خودرو انتقال می دهد واحد
کنترل
الکترونیکی
موتور
با
استفاده
از
این
اطلاعات
،
مقدار
افزایش
یا
کاهش
اکسیژن
را
با
تنظیم
نسبت
مخلوط
هوا
به
سوخت
مشخص
می
نماید .
این
کنترل
مقدا
ر
هوا
،
کارکرد
موتور
در
شرایط
نزدیک
به
مقدار
استوکیومتریک
را
تضمین
می
نماید
،
هم
چنین
مقدار
بهینه
اکسیژن
در
گازهای
خروجی
را
جهت
انجام
عمل
اکسیداسیون
کاتالیست
جهت
سوزاندن
هیدروکربن
های
نسوخته
و
مونوکسیدکربن
،
مشخص
و
تأمین
می
نماید .

منبع : سایپا یدک (اداره فنی و مهندسی )